تاب آوری بافت های ناکارآمد برای پایداری شهری: نگرشی فراگیر برای شهرهای آینده

در حال حاضر تاب آوری و پایداری اهداف اصلی شهرهای آینده هستند. اندازه گیری تاب آوری بافت­های ناکارآمد شهری برای شهرهایی که با شوک های غیرمنتظره و پیامدهای آن مواجه هستند امری ضروری است؛ زیرا از یک سو نمی توان آنچه را که اندازه گیری نشده مدیریت کرد؛ و از سوی دیگر نتایج اندازه گیری تاب آوری می تواند به توسعه راهبردها و سیاست های مناسب برای پایداری شهری کمک کند. هدف پژوهش حاضر ارزیابی تاب­آوری بافت­های ناکارآمد شهر تهران و ارائه راهبردهایی در راستای پایداری شهری است. روش انجام پژوهش توصیفی- تحلیلی است و برای اندازه­گیری تاب­آوری بافت­های ناکارآمد شهر تهران، از اطلاعات سرشماری نفوس و مسکن سال­های ۱۳۸۵ و ۱۳۹۵ استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که تاب­آوری اجتماعی و اقتصادی بافت­های ناکارآمد شهر تهران طی دوره مورد بررسی کاهش چشمگیری داشته است. نتایج پژوهش حاضر اطلاعات مفیدی به برنامه ریزان و سیاست گذاران ملی و محلی در جهت ارتقای تاب آوری شهری و دستیابی به شهری پایدار ارائه می­دهد.

کلیدواژه ها:

Inefficient Urban Fabrics ، Urban Resilience ، Urban Sustainability ، Future Cities. ، بافت های ناکارآمد شهری ، تاب آوری شهری ، پایداری شهری ، شهرهای آینده.