کاربردهای آموزشی و چالش های اخلاقی فناوری های نظارت بر توجه در محیط های آموزشی

فناوری های نظارت بر توجه با استفاده از ابزارهایی مانند ردیابی چشم، تحلیل حالت چهره و اندازه گیری سیگنال های فیزیولوژیک، در حال ورود به محیط های آموزشی هستند. این فناوری ها با هدف عینی سازی و بهینه سازی فرآیند یادگیری، قول افزایش مشارکت دانش آموزان، ارائه بازخورد فوری به معلمان و شخصی سازی آموزش را می دهند. کاربردهای آموزشی آن شامل تشخیص زودهنگام حواس پرتی، تنظیم پویای محتوا و روش تدریس، و ارزیابی اثربخشی مداخلات آموزشی است. با این حال، گسترش این فناوری ها با چالش های اخلاقی عمیقی همراه است که حریم خصوصی، رضایت آگاهانه، استقلال یادگیرنده و عدالت آموزشی را تحت تاثیر قرار می دهد. جمع آوری داده های زیست سنجشی حساس از کودکان و نوجوانان، خطر ایجاد نظام های نظارتی همه جانبه، کاهش عاملیت انسانی و تشدید نابرابری ها را به دنبال دارد. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی دوگانه فرصت ها و تهدیدهای این فناوری ها می پردازد و بر لزوم ایجاد چارچوب های نظارتی قوی، توسعه سواد فناورانه-اخلاقی و طراحی سیستم های شفاف و انسان محور تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

نظارت بر توجه ، اخلاق فناوری آموزشی ، حریم خصوصی زیستی ، شخصی سازی آموزش.