تاثیر زوج درمانی کوتاه مدت مبتنی بر خودگردانی، بر رضایت زناشویی، سازگاری زناشویی، وضعیت زناشویی، افسردگی، و اضطراب

این مطالعه به بررسی تاثیر زوج درمانی کوتاه مدت مبتنی بر خودگردانی، بر رضایت زناشویی، سازگاری زناشویی، وضعیت زناشویی، افسردگی، و اضطراب می پردازد. نمونه این پژوهش از ۲۳ زوج تشکیل شد که با روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه ۱۲ و ۱۱ زوجی تقسیم شدند. از میان این دو گروه یک گروه به طور تصادفی به گروه آزمایش (دریافت درمان) و گروه دیگر به گروه کنترل (فهرست انتظار) تخصیص یافت. نتایج به دست آمده نشان دادند که زوج درمانی کوتاه مدت مبتنی بر خودگردانی، رضایت زناشویی و سازگاری زناشویی را افزایش می دهد، وضعیت زناشویی را بهبود می بخشد، و افسردگی را کاهش می دهد ولی تاثیر معناداری بر اضطراب ندارد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی کوتاه مدت مبتنی بر خودگردانی ، رضایت زناشویی ، سازگاری زناشویی