بررسی تاثیر آموزش مجازی براساس الگوی طراحی آموزشی گانیه برمهارت های خودتنظیمی و یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش مجازی براساس الگوی طراحی آموزشی گانیه بر مهارت های خودتنظیمی و یادگیری در دانش آموزان دختر پایه ششم دوره ابتدایی به شیوه شبه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دختر پایه ششم شهرستان نجف آباد تشکیل می دادند که از بین آنها تعداد۵۰ نفر به شیوه هدفمند بر اساس معیارهای پژوهش به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۵ نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار های جمع آوری اطلاعات کمی و شامل پرسش نامه خودتنظیمی (Pintrich & DeGroot ۱۹۹۰)  و آزمون محقق ساخته یادگیری بود. روایی پرسش نامه و آزمون با استفاده از نظر متخصصان تایید و پایایی پرسش نامه بااستفاده از آلفای کرونباخ ۸/۰ و از طریق دو نیمه کردن ۸۴/۰ به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که تاثیر آموزش مجازی براساس الگوی طراحی ­آموزشی گانیه برمهارت خودتنظیمی دانش‎آموزان دوره ابتدایی در سطح ۰۱/۰>p معنادار بوده است (اندازه اثر۶۷۱/۰). همچنین تاثیر آموزش مجازی بر اساس الگوی طراحی- آموزشی گانیه بر یادگیری دانش آموزان در سطح ۰۱/۰>p نیز معنادار بوده است  (اندازه اثر۱۳۴/۰). با توجه به مقادیر اندازه اثر می توان نتیجه گرفت که تاثیر استفاده از الگوی مذکور بر خودتنظیمی به مراتب بیشتر از یادگیری بوده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، الگوی گانیه ، خودتنظیمی ، یادگیری ، دانش آموزان دختر دوره ابتدایی