نقش فناوری های آموزشی در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری در نظام آموزش وپرورش

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. فناوری های آموزشی به عنوان ابزارها و راهبردهایی نوین، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، افزایش مشارکت فراگیران و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دارند. هدف این مقاله، بررسی نقش فناوری های آموزشی در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری از منظر علوم تربیتی است. پژوهش حاضر با روش مروری–تحلیلی و با استفاده از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد به کارگیری هدفمند فناوری های آموزشی می تواند منجر به یادگیری عمیق، افزایش انگیزه تحصیلی، ارتقای خودتنظیمی، تقویت تعامل معلم و دانش آموز و بهبود عدالت آموزشی شود. در عین حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، ضعف مهارت های فناورانه معلمان و نبود زیرساخت مناسب، از موانع بهره گیری اثربخش از فناوری در آموزش محسوب می شوند. نتایج این مقاله بر ضرورت آموزش معلمان، سیاست گذاری آگاهانه و تلفیق هوشمندانه فناوری با اهداف تربیتی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، آموزش وپرورش ، یادگیری الکترونیکی ، علوم تربیتی.