تحلیل کیفی ترجیحات معلمان در تلفیق روش های کلاسیک و نوین برای آموزش مفاهیم پایه در دوره ابتدایی

تحولات شتابان در عرصه آموزش، ضرورت بازاندیشی در شیوه های تدریس و بازتعریف نقش معلم را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان، آموزش مفاهیم پایه در دوره ابتدایی به عنوان زیربنای شکل گیری یادگیری های آتی، نیازمند رویکردهایی است که هم با ویژگی های رشدی یادگیرندگان هم خوانی داشته باشد و هم پاسخ گوی اقتضائات نوین آموزشی باشد. روش های کلاسیک تدریس با تکیه بر ساختار، نظم و انتقال مستقیم دانش، همچنان جایگاه معناداری در ذهن و عمل معلمان دارند، در حالی که روش های نوین با تاکید بر مشارکت فعال، تعامل، خلاقیت و بهره گیری از ابزارهای فناورانه، افق های تازه ای را در فرایند یاددهی یادگیری گشوده اند. در این میان، ترجیحات معلمان در انتخاب و تلفیق این دو رویکرد، نقش تعیین کننده ای در کیفیت آموزش و اثربخشی یادگیری ایفا می کند. با وجود تاکید اسناد و سیاست های آموزشی بر نوآوری در تدریس، تجربه های زیسته معلمان نشان می دهد که تلفیق روش های کلاسیک و نوین همواره با چالش ها، تردیدها و ملاحظات عملی همراه است. نبود درک عمیق از نگرش ها، باورها و ترجیحات معلمان می تواند به شکاف میان برنامه های رسمی و اجرای واقعی در کلاس درس منجر شود. از این رو، تحلیل کیفی ترجیحات معلمان فرصتی فراهم می آورد تا منطق تصمیم گیری آنان در انتخاب شیوه های تدریس، عوامل موثر بر گرایش به روش های مختلف و چگونگی ایجاد تعادل میان سنت و نوآوری مورد واکاوی قرار گیرد. پرداختن به این مسئله می تواند به غنای ادبیات تربیتی، بهبود طراحی برنامه های توانمندسازی معلمان و ارتقای کیفیت آموزش مفاهیم پایه در دوره ابتدایی کمک کند و زمینه ساز شکل گیری رویکردهای آموزشی منعطف، معنادار و متناسب با نیازهای واقعی کلاس درس شود.

کلیدواژه ها:

ترجیحات معلمان ، روش های تدریس ، آموزش ابتدایی ، مفاهیم پایه ، تلفیق آموزشی