والدین هلیکوپتری: هنر دیپلماسی در برخورد با والدینی که بیش از حد دخالت می کنند.

در زیست بوم آموزشی مدرن، یکی از چالش برانگیزترین پدیده هایی که معلمان و مدیران مدارس با آن روبرو هستند، ظهور پدیده «والدین هلیکوپتری» (Helicopter Parents) است. این اصطلاح استعاری به والدینی اطلاق می شود که همچون هلیکوپتر بر فراز سر فرزندان خود می چرخند و با نظارت وسواسی و دخالت های بی جا در جزئی ترین امور تحصیلی و اجتماعی آنان، مانع از رشد استقلال و تاب آوری دانش آموز می شوند. مقاله حاضر با رویکردی آسیب شناسانه و راهکارمحور، به کالبدشکافی این پدیده می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تجهیز کادر آموزشی به مهارت های «دیپلماسی تربیتی» است؛ هنری که در آن معلم بدون ایجاد تنش و تقابل، مرزهای حرفه ای خود را حفظ کرده و والدین را از جایگاه «مداخله گر» به جایگاه «حامی» هدایت می کند. در این راستا، تاثیرات مخرب حمایت افراطی بر روان دانش آموز (درماندگی آموخته شده)، راهکارهای ارتباطی موثر برای مدیریت انتظارات والدین و پروتکل های سازمانی برای صیانت از حریم کلاس درس مورد بررسی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی والدین هلیکوپتری ، فرزندپروری بیش حمایتگر ، دیپلماسی آموزشی ، مرزهای حرفه ای معلم ، استقلال دانش آموز ، تاب آوری تحصیلی ، تعامل خانه و مدرسه ، مدیریت تعارض.