دانش آموز هوشمند و نیازهای آموزشی نوظهور

در عصر حاضر، که با عنوان عصر اطلاعات و انقلاب صنعتی چهارم شناخته می شود، مفهوم «دانش آموز» دستخوش تغییری بنیادین شده است. دانش آموز هوشمند دیگر تنها به معنای فردی با بهره هوشی بالا نیست، بلکه به یادگیرنده ای اطلاق می شود که زیست بوم دیجیتال را درک کرده، توانایی تعامل با فناوری های پیشرفته را دارد و فرآیند یادگیری خود را به صورت خودراهبر مدیریت می کند. ظهور این نسل جدید، نظام های آموزشی را با چالش ها و نیازهای نوظهوری مواجه کرده است که پاسخگویی به آن ها نیازمند بازمهندسی ساختارهای سنتی آموزش است. این مقاله به بررسی ویژگی های شناختی و رفتاری دانش آموزان هوشمند پرداخته و نیازهای آموزشی نوین آنان را در هفت بخش مجزا تحلیل می کند. تمرکز اصلی بر گذار از حافظه محوری به سمت مهارت محوری، تفکر انتقادی و سواد دیجیتال است. همچنین نقش معلمان، فناوری های نوین و چالش های فرهنگی در بستر نظام آموزشی ایران با استناد به آرای صاحب نظران داخلی مورد واکاوی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:دانش آموز هوشمند ، نیازهای آموزشی نوظهور ، فناوری آموزشی ، سواد دیجیتال ، مدارس هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحول شناختی.