خوش بینی سازمانی: نقش مولفه های سرمایه روان شناختی و میانجی گری جو روان شناختی

در متن هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش مولفه های سرمایه روان شناختی در خوش بینی سازمانی با توجه به نقش میانجی جو روان شناختی در میان استادان دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی می باشد. روش تحقیق توصیفی – همبستگی و از حیث هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل کلیه استادان دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس۱۰۴ نفر به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سرمایه روان شناختی(لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷) ؛ پرسشنامه جو روان شناختی کویز و دکوتیز (۱۹۹۱) و پرسشنامه خوش بینی سازمانی اسمیت و همکاران(۲۰۱۳) استفاده شد. در این پژوهش برای آزمون سوال ها از آزمون های همبستگی و مدل معادلات ساختاری استفاده شده و داده ها از طریق نرم افزار PLS مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان داد که خوش بینی به طور مستقیم و غیر مستقیم بر خوش بینی سازمانی تاثیرگذار است و جو روان شناختی به عنوان یک متغیر میانجی در رابطه بین خودکارآمدی، امید، تاب آوری و خوش بینی با خوش بینی سازمانی نسبتا تاثیرگذار می باشد. با توجه به یافته های پژوهش، می توان گفت که مولفه های سرمایه روان شناختی و جو روان شناختی قابلیت پیش بینی خوش بینی سازمانی استادان را دارد و با بهبود سرمایه روان شناختی می توان خوش بینی سازمانی استادان را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

خوش بینی سازمانی ، سرمایه روان شناختی ، جو روان شناختی