خلق انگیزه درونی دانش آموزان ابتدایی با مکانیک های بازی

این پژوهش به بررسی نقش و اثربخشی به کارگیری «مکانیک های بازی» (Gamification) در محیط های آموزشی برای تقویت «انگیزه درونی» دانش آموزان در دوره ابتدایی می پردازد. با توجه به چالش فزاینده حفظ تمرکز و علاقه دانش آموزان در فرآیندهای یادگیری سنتی، این مطالعه با اتکا به نظریه های خودتعیین گری (SDT) و طراحی بازی، چارچوبی تحلیلی ارائه می دهد که نشان می دهد چگونه عناصری چون کسب امتیاز (Points)، نشان ها (Badges)، و پیشرفت (Progress Bars) می توانند نیازهای اساسی روان شناختی کودکان به شایستگی، خودمختاری و ارتباط را برآورده سازند. یافته های این مقاله، که بر اساس مرور منابع به روز (۲۰۲۰ به بعد) تدوین شده است، بر اهمیت طراحی دقیق و همسو با اهداف آموزشی تاکید دارد تا از تبدیل شدن فرآیند یادگیری به صرفا انگیزه های بیرونی (Extrinsic Motivation) جلوگیری شود. نتیجه گیری نشان می دهد که استفاده صحیح از مکانیک های بازی، ابزاری قدرتمند برای نهادینه سازی علاقه به یادگیری در دانش آموزان ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، مکانیک های بازی (گیمیفیکیشن) ، آموزش ابتدایی ، نظریه خودتعیین گری ، یادگیری فعال