چالش ها و راهکارهای تدریس در کلاس های چندسطحی

در عصر حاضر که با فشردگی زمان و مکان و سیطره بلامنازع رسانه های دیجیتال شناخته می شود، دانش آموزان به عنوان اصلی ترینمصرف کنندگانپیام هایرسانه ای، در معرض حجم عظیمی از اطلاعات سازمان یافته و گاه متناقض قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف تبیین مفهوم سواد رسانه ای و واکاویضرورت های گنجاندن این مهارت در برنامه درسی مدارس به رشته تحریر درآمده است. سواد رسانه ای به عنوان یک مهارت بنیادین، مجموعه ای از توانایی ها شامل دسترسی، تحلیل، ارزیابی و تولید پیام در قالب های مختلف رسانه ای را در بر می گیرد که به فرد اجازه می دهد از حالت یک مصرف کننده منفعل به یک مخاطب فعال و گزینش گر تبدیل شود. یافته های این مطالعه که به روش توصیفی-تحلیلی تدوین شده، نشان می دهد که به دلیل ویژگی هایی نظیر اشباع رسانه ای و پدیده اخبار جعلی، نظام آموزشی دیگر نمی تواند صرفا بر انتقال دانش سنتی تمرکز کند. آموزش سواد رسانه ای در مدارس از سه منظر تفکر انتقادی، امنیت روانی و اخلاقی و سواد دیجیتال ضرورتی انکارناپذیر یافته است. این آموزش ها به دانش آموزان کمک می کند تا فرامتن ها و اهداف پنهان پشت پیام هایرسانه ای را بازشناسی کرده و در برابر تکنیک های اقناع و دست کاری های شناختی، مصونیت یابند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که استقرار نظام مند آموزش سواد رسانه ای در مدارس، نه تنها منجر به کاهش آسیب های فضای مجازی نظیر اعتیاد رسانه ای و انزوای اجتماعی می گردد، بلکه بستری برای تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و آگاه فراهم می آورد که قادرند در زیست بوم نوین اطلاعاتی، هویت فرهنگی و فردی خود را حفظ نمایند. در نهایت، پیشنهاد می شود که علاوه بر تدوین کتب درسی مجزا، رویکرد تلفیقی در تمامی دروس و همچنین توانمندسازی معلمان به عنوان تسهیل گران این حوزه در اولویت برنامه های تحولی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، تفکر انتقادی ، آموزش و پرورش ، فضای مجازی ، تحلیل محتوا ، مخاطب فعال ، مدارس هوشمند.