آسیب شناسی پدیده کودکان کار در شهر کرمان: یک مطالعه پدیدارشناختی

یکی از مسائل اجتماعی که امروزه شهرهای بزرگ و کوچک شاهد آن هستند، پدیده کودکان کار است. کودکانی اکثر اوقات زندگی خود را در وضعیتی دشوار و در خیابان ها می گذرانند. هدف اصلی پژوهش بررسی تجربه زیسته کودکان کار از کار خیابانی و آسیب های ناشی از آن است. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کیفی مبتنی بر روش پدیدارشناسی است. مشارکت کنندگان در پژوهش را ۲۰ نفر از کودکان کار در شهر کرمان تشکیل داده که با استفاده از شیوه نمونه گیری در دسترس (در خیابان) انتخاب شده اند. از مصاحبه نیمه ساختار یافته به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شده است. برای رسیدن به معیار قابلیت اعتماد از دو روش مقایسه های تحلیلی و استفاده از تکنیک ممیزی بهره گرفته شده است. داده ها بر طبق رویه مبتنی بر روش پدیدارشناختی در سه مرحله کدگذاری باز، انتخابی و گزینشی (محوری) تجزیه و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که کودکان خیابانی از نیازهای اولیه زندگی محروم و در معرض مسائل اجتماعی متعدد از جمله: برخورد توهین آمیز با کودکان، آزار و اذیت جسمانی، برخوردار نبودن از حمایت عاطفی از مهم ترین آسیب های اجتماعی- روانی کودکان کار، عدم توانایی مالی درمانی و تبعیض بین بیماران مهم ترین مسائل و مشکلات خدمات پزشکی، نامساعد بودن شرایط اقتصادی خانواده، مشکلات خانوادگی، نداشتن شخصی برای حمایت مالی وترس از آینده ای نامعلوم از مهم ترین دغدغه های زندگی در فقر برای کودکان کار است.

کلیدواژه ها:

کودکان کار ، افاغنه ، آسیب شناسی اجتماعی.