کارکرد عدالت آموزشی در بهبود دستاوردهای تحصیلی دانش آموزان

عدالت آموزشی یکی از عوامل اساسی در تضمین فرصت های برابر یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش در نظام های آموزشی مدرن به شمار می آید. تحقق عدالت آموزشی می تواند نقش مهمی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کند، زیرا فراهم کردن دسترسی برابر به منابع آموزشی، معلمان باکیفیت، برنامه های متنوع یادگیری و محیط های حمایتی، زمینه رشد توانمندی های تحصیلی را برای تمامی دانش آموزان فراهم می سازد. هدف این مقاله، بررسی تاثیر عدالت آموزشی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان و تحلیل ابعاد مختلف این تاثیرگذاری است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده و با بررسی مطالعات نظری و تجربی داخلی و بین المللی، به تبیین رابطه میان عدالت آموزشی و دستاوردهای تحصیلی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از فرصت های برابر آموزشی، حمایت معلمان و دسترسی به منابع یادگیری مناسب برخوردارند، عملکرد تحصیلی بالاتری دارند و تفاوت های نابرابر در محیط آموزشی مستقیما با افت تحصیلی، انگیزش پایین و کاهش اعتمادبه نفس دانش آموزان مرتبط است. همچنین شواهد پژوهشی بیانگر آن است که سیاست گذاری مبتنی بر عدالت آموزشی، طراحی برنامه های جبرانی و توجه به نیازهای دانش آموزان کم برخوردار می تواند نقش موثری در کاهش شکاف های تحصیلی و ارتقای دستاوردهای علمی داشته باشد. در مجموع، عدالت آموزشی نه تنها یک اصل اخلاقی و اجتماعی، بلکه عاملی کلیدی در بهبود عملکرد تحصیلی و تضمین فرصت های برابر یادگیری به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، عملکرد تحصیلی ، فرصت های برابر ، کیفیت آموزش ، دستاوردهای تحصیلی