بهبود کیفیت یادگیری در آموزش ابتدایی از طریق ارزشیابی تکوینی: تحلیل نظری و پیشینه پژوهش

ارزشیابی تکوینی یکی از موثرترین ابزارهای سنجش یادگیری در نظام های آموزشی مدرن است که هدف آن هدایت یادگیری و ارتقای کیفیت تدریس به صورت مستمر است. این نوع ارزشیابی با ارائه بازخورد به موقع و راهنمایی دانش آموزان، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف یادگیری را فراهم می آورد و یادگیری فعال و خودتنظیمی را تقویت می کند. هدف این پژوهش، تحلیل نظری و بررسی نقش ارزشیابی تکوینی در بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی است. پژوهش حاضر با روش تحلیل نظری–کتابخانه ای انجام شده و با مرور نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی، فرصت ها، چالش ها و تاثیر ارزشیابی تکوینی بر یادگیری و سبک تدریس معلمان بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی تکوینی در صورت طراحی دقیق، ارائه بازخورد موثر و توانمندسازی معلمان، می تواند موجب افزایش انگیزش، یادگیری فعال و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان شود. در مقابل، ضعف آگاهی معلمان، کمبود زمان و حجم بالای برنامه درسی از جمله موانع تحقق کامل اهداف این نوع ارزشیابی محسوب می شوند.