فرسودگی تحصیلی و اثر آن بر نشاط و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تعامل پیچیده میان فرسودگی تحصیلی و نشاط تحصیلی و پیامدهای ناشی از آن ها بر عملکرد دانش آموزان می پردازد. فرسودگی تحصیلی به عنوان یک سندرم چندوجهی تعریف شد که شامل خستگی هیجانی، ازخودبیگانگی و کاهش شایستگی شخصی بوده و ریشه در عدم توازن مزمن میان تقاضاهای تحصیلی و منابع موجود دارد. در مقابل، نشاط تحصیلی به عنوان یک وضعیت فعال شامل سرزندگی، تعهد و غرقگی در یادگیری، به عنوان قطب مقابل و یک منبع حیاتی برای مقابله با استرس معرفی گردید. تحلیل سازوکارهای تاثیر نشان داد که فرسودگی از طریق تضعیف انگیزش درونی، تحلیل منابع شناختی و ایجاد تغییرات عصب روان شناختی، مستقیما منجر به کاهش درگیری رفتاری/شناختی و بروز پدیده ی ناتوانی آموخته شده می شود. در نتیجه، عملکرد تحصیلی به طور معکوس تحت تاثیر فرسودگی قرار می گیرد. با این حال، نقش تعدیل کننده ی نشاط به عنوان یک سپر محافظ اثبات شد. نتیجه گیری نهایی مقاله بر لزوم تغییر پارادایم از رویکردهای صرفا مدیریتی استرس به سمت طراحی سیستمی محیط های آموزشی غنی از منابع و تقویت کننده نشاط تاکید می کند تا دانش آموزان بتوانند به طور پایدار در برابر فشارهای تحصیلی مقاومت کرده و به حداکثر بازدهی علمی و روانی خود دست یابند.