بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس استرس فرهنگ پذیری در مهاجران افغانستانی مقیم ایران

مهاجرت گسترده افغان ها در پی چهار دهه جنگ و ناامنی، آنان را با چالش های متعددی در کشورهای میزبان مواجه ساخته است. یکی از این چالش ها، استرس ناشی از فرهنگ پذیری است که می تواند سلامت روانی و جسمی مهاجران را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش بررسی روایی و پایایی پرسش نامه استرس فرهنگ پذیری در میان مهاجران افغان ساکن ایران بود. جامعه آماری شامل تمامی افغان های بالای ۱۸ سال مقیم ایران بود که از میان آن ها ۵۱۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند (۲۵۲ نفر برای تحلیل اکتشافی و تاییدی مدل هفت عاملی و ۲۵۸ نفر برای تحلیل تاییدی مدل چهار عاملی). داده ها از طریق لینک آنلاین و نسخه چاپی در سفارت افغانستان جمع آوری شد. تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که مدل هفت عاملی تایید نمی شود؛ اما تحلیل عاملی اکتشافی ساختار چهارعاملی شامل «ادراک تبعیض»، «دل تنگی برای وطن/هم وطن»، «دیسترس و ناامنی» و «احساس بیگانگی» را استخراج کرد که در مجموع ۵۷.۰۴۲ درصد از واریانس را تبیین کردند. پایایی زیرمقیاس ها بین ۰.۸۰ تا ۰.۹۲ و همسانی درونی کل مقیاس ۰.۹۵ به دست آمد. یافته ها نشان می دهد که این ابزار می تواند در شناسایی استرس های فرهنگی مهاجران افغان و طراحی مداخلات حمایتی مفید باشد.

کلیدواژه ها:

استرس فرهنگ پذیری ، روایی ، پایایی ، مهاجران افغان