ارائه مدل رضایت زناشویی بر اساس سبک های دلبستگی بزرگسالان، سبک های دلبستگی به خدا و توکل به خدا در زنان و مردان متاهل: تحلیل اثرات مستقیم و غیرمستقیم با بررسی متغیرهای جمعیت شناختی

هدف پژوهش حاضر ارائه مدلی برای رضایت زناشویی بر اساس سبک های دلبستگی بزرگسالان، سبک های دلبستگی به خدا و توکل به خدا در زنان و مردان متاهل شهر تهران بود. روش، از نوع بنیادی بود که در گروه پژوهش های توصیفی – همبستگی قرار می گرفت و با روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه شامل کلیه مردان و زنان متاهل شهر تهران در شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز بودند که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۷۷۳ نفر به شیوه دردسترس، انتخاب شدند. تحلیل داده ها نشان داد که سبک های دلبستگی بزرگسالان و توکل به خدا، به طور مستقیم، منجر به رضایت زناشویی می شوند. همچنین، متغیر توکل به خدا دارای نقش واسطه ای جزئی در رابطه بین سبک های دلبستگی به خدا و رضایت زناشویی می باشد و این نقش میانجی، در زن ها، معنادارتر از مردان بود. علاوه بر اینها، دیگر مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم (واسطه، تعدیلگر، واسطه تعدیل شده) منتهی به متغیرهای رضایت زناشویی، توکل به خدا، سبک های دلبستگی بزرگسالان و سبک های دلبستگی به خدا با واردکردن متغیرهای مهمی همچون جنسیت، سن، تحصیلات و مدت زمان ازدواج، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. پایایی و روایی همگرا و واگرای متغیرها با استفاده از آماره های پایایی مرکب، میانگین واریانس استخراج شده و نسبت روایی یگانه – دوگانه، مورد بررسی قرار گرفتند. مدل رضایت زناشویی از پایایی و روایی مناسبی برخوردار بود. همچنین، داده ها از برازش قابل قبولی برخوردار بوده و متغیرها، به اندازه مطلوبی، مستقل از یکدیگر بودند. مدل توانست ۸/۲۷٪ از رضایت زناشویی را تبیین کند که حاکی از مناسب بودن قدرت پیش بینی و تبیین مدل بود.

کلیدواژه ها:

مدل رضایت زناشویی ، جنسیت ، اثرات غیرمستقیم ، توکل به خدا ، سبک های دلبستگی