نقش هوشمندسازی شبکه حمل ونقل شهری در ارتقای سرزندگی فضاهای عمومی شهر یاسوج

تاثیرات مثبت حمل ونقل هوشمند بر شاخص های عملکردی مانند کاهش ترافیک و آلودگی به خوبی شناخته شده، اما نقش و سازوکار تاثیرگذاری آن بر ابعاد کیفی و اجتماعی شهر، به ویژه سرزندگی شهری، کمتر مورد واکاوی عمیق قرار گرفته است. به این صورت که مشخص نشده است چگونه فناوری های هوشمند حمل ونقل می توانند فراتر از بهینه سازی فنی، به طور مستقیم به افزایش تعاملات اجتماعی، تقویت کسب وکارهای محلی و ایجاد فضاهای عمومی جذاب و پویا کمک کنند. بنابراین هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش هوشمندسازی شبکه حمل ونقل شهری در ارتقای سرزندگی فضاهای عمومی در یاسوج است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و بر اساس روش، توصیفی تحلیلی است. یافته های پژوهش نشان داد مولفه های حمل ونقل هوشمند و شاخص های سرزندگی شهری در یاسوج، وضعیت مطلوبی ندارند و شکاف معناداری بین وضع موجود و استاندارد مطلوب مشاهده می شود. نتایج تحلیل روابط ساختاری، وجود ارتباط مستقیم و معنادار میان هوشمندسازی حمل و نقل و ارتقای سرزندگی در این شهر را تایید کرد. با این حال، تاثیرگذاری مولفه های حمل ونقل بر سرزندگی شهری یکسان نبود. مولفه های کارایی، پایداری و دسترسی پذیری، به ترتیب با ضریب مسیر ۰/۲۴۵، ۰/۲۰۸ و ۰/۲۰۸ بیشترین نقش را در تقویت سرزندگی فضاهای عمومی شهر یاسوج ایفا می کنند. در حالی که تاثیر مولفه هایی مانند شناخت و آگاهی عمومی (۰/۰۳۷) و رضایت کاربران (۰/۰۳۹)، بر سرزندگی این شهر معنادار تشخیص داده نشد. در نهایت، مدل ساختاری پژوهش نشان داد هوشمندسازی حمل ونقل به ویژه بر بعد اجتماعی فرهنگی سرزندگی محدوده مورد مطالعه تاثیرگذار است و می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی برای بهبود کیفیت و پویایی فضاهای شهری در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تعاملات اجتماعی ، سرزندگی شهری ، شبکه حمل و نقل ، هوشمندسازی ، یاسوج