مقایسه تطبیقی تجربه زیسته گردشگران داخلی و خارجی در بستر گردشگری هوشمند شهری در محور نوفل لوشاتو منطقه ۱۱ تهران

موضوع گردشگری هوشمند در مراکز شهری پویا، به ویژه در مقصدهای تاریخی فرهنگی، به دلیل تفاوت های محسوس در تجربه زیسته گردشگران، نیازمند پژوهش های دقیق در تحلیل موانع و عوامل موثر است. این مطالعه پارادایم گردشگری هوشمند را در محور نوفل لوشاتو تهران واکاوی می کند، جایی که شکاف معنا داری میان تجارب گردشگران داخلی و بین المللی مشاهده می شود. رویکرد تحقیق توصیفی تحلیلی و روش شناسی ترکیبی (کمی و کیفی) است؛ داده ها با ۲۰۰ پرسش نامه هدفمند و با پایایی بالا (آلفای کرونباخ> ۰/۸۷۵) جمع آوری شد و از آزمون های همبستگی پیرسون، رتبه بندی فریدمن و مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) برای تحلیل استفاده شد. نتایج آماری نشان دهنده واگرایی بنیادین در ادراک ابعاد گردشگری هوشمند است؛ گردشگران خارجی بر مولفه های عاطفی نظیر امنیت دیجیتال و فیزیکی، شخصی سازی پیشرفته خدمات و قابلیت های چندزبانه تاکید داشتند، در حالی که گردشگران داخلی بیشتر بر ابعاد شناختی رفتاری، از جمله سهولت دسترسی به اطلاعات بومی و اعتبار داده ها متمرکز بودند. تحلیل ISM به عنوان نوآوری روش شناختی تحقیق به وضوح چالش های ساختاری و حکمرانی، از جمله فقدان مدل حکمرانی یکپارچه (CH۱۳)، محدودیت پلتفرم های کلیدی (CH۱۰) و زیرساخت های ناکارآمد دسترسی (CH۵) را به عنوان متغیرهای ریشه ای شناسایی کرد که بر ضعف سواد دیجیتال تاثیرگذارند. یافته ها رابطه مثبت میان ابعاد شش گانه گردشگری هوشمند و موفقیت مقصد را تایید می کند و ضرورت اولویت دهی به محیط زیست هوشمند و حمل ونقل هوشمند را برجسته می سازد. پژوهش مدل مفهومی پدیدارشناسانه و ساختار سلسله مراتبی موانع را ارائه داده که مبنای راهبردهای مکان محور و اصلاحات مدیریتی مقاصد نوظهور است.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، تجربه گردشگری ، گردشگری هوشمند شهری ، مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) ، محور نوفل لوشاتو ، منطقه ۱۱ تهران