الگوی خط مشی گذاری عمومی نظام تنظیم گری مجوزها با رویکرد بهبود محیط کسب وکار

زمینه و هدف: بهبود محیط کسب وکار یکی از اهداف کلیدی سیاست گذاری عمومی است که می تواند اثرات مستقیم بر سرمایه گذاری، اشتغال و توسعه اقتصادی داشته باشد. در نظام مجوزدهی ایران، پیچیدگی فرآیندها، تعدد نهادهای تصمیم گیر و نبود شفافیت، موانع قابل توجهی برای فعالان اقتصادی ایجاد کرده است. هدف این پژوهش، طراحی و ارائه یک الگوی جامع خط مشی گذاری عمومی برای نظام تنظیم گری مجوزها با رویکرد بهبود محیط کسب وکار است. روش شناسی: این پژوهش از نوع کیفی و کاربردی است و با رویکرد تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه آماری شامل خبرگان و متخصصان حوزه سیاست گذاری و محیط کسب وکار در بخش های دولتی و خصوصی با سابقه اجرایی کلان می باشد. نمونه گیری به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و مرور ادبیات موضوع جمع آوری شده و برای تحلیل، از مدل کدگذاری اترید-استرلینگ بهره گرفته شد تا مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر استخراج و شبکه مضامین ترسیم شود.یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که چرخه خط مشی گذاری نظام مجوزدهی کشاورزی شامل سه مرحله اصلی تدوین، اجرا و ارزیابی است. در مرحله تدوین، تحلیل وضعیت موجود، تعیین اهداف روشن و طراحی گزینه های خط مشی با رویکرد دیجیتال و فناورانه اهمیت دارد. مرحله اجرا بر ظرفیت سازی اجرایی، هماهنگی بین بخشی و شفافیت سامانه ها تمرکز دارد و مرحله ارزیابی شامل سنجش عملکرد سازمانی، اثرات اقتصادی و اجتماعی-زیست محیطی و بازخورد ذی نفعان است.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری ، تنظیم گری مجوز ، بهبود محیط کسب و کار