تحلیل تاثیر مولفه های قلمروپایی بر حضورپذیری در فضاهای آموزشی از منظر متخصصان

قلمروپایی در فضاهای آموزشی به منزله یکی از عوامل اساسی در ارتقای حضور افراد و کیفیت یادگیری مطرح است. براین اساس، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و دسته بندی ویژگی های موثر در حضورپذیری فضاهای آموزشی و تعیین الگوهای ذهنی غالب در میان متخصصان حوزه معماری نسبت به ارزیابی این فضاها انجام شده است. ازاین رو، روش پژوهش از نظر هدف بنیادی، از نظر ماهیت اکتشافی و از حیث گردآوری داده ها، توصیفی پیمایشی است و به طورکلی، دارای رویکردی آمیخته است که براساس الگوواره پراگماتیسم (عمل گرایی) تدوین شده است. فرایند شناسایی و تحلیل مولفه های متغیر قلمروگرایی، که در حضورپذیری موثرند، در سه بخش، شامل ۱) تحلیل محتوای اسناد؛ ۲) پیمایش دلفی و ۳) تحلیل عامل کیو، انجام شده است. در این راستا، در مرحله پیمایش دلفی، ده تا پانزده نفر از متخصصان حوزه معماری و طراحی فضاهای آموزشی به روش نمونه گیری هدفمند و با روش گلوله برفی انتخاب شدند که درنهایت، یازده نفر در این فرایند مشارکت داشتند. در بخش پیمایش پرسش نامه ای که برای تحلیل عاملی کیو تدوین شده بود، هجده نفر از متخصصان حضور داشتند. نتایج حاصل از تحلیل عاملی کیو، که ب منزله روشی برای شناسایی نحله های فکری و الگوهای ذهنی مشترک میان متخصصان ازطریق نرم افزار SPSS انجام شد، نشان داد که چهار الگوی ذهنی غالب شامل ساختارمحور، ادراکی، رفتاری و عملکردمحور وجود دارد. درنهایت براساس این چهار الگوی ذهنی، راهکارهای طراحی متناظر با ابعاد هر الگو ارائه شد.

کلیدواژه ها:

حضورپذیری ، فضای آموزشی ، قلمروپایی ، الگوی ذهنی ، تحلیل عامل کیو