بازی های حرکتی-ادراکی و تاثیر آن بر بهبود دیکته نویسی کودکان مبتلا به اختلال نوشتن (دیسگرافیا)

اختلال نوشتن (دیسگرافیا) یکی از چالش های شایع در یادگیری کودکان است که توانایی های نوشتاری، از جمله دیکته نویسی، را تحت تاثیر قرار می دهد. مطالعات اخیر نشان می دهند که مداخلات مبتنی بر بازی های حرکتی-ادراکی می توانند با تقویت هماهنگی بین حواس، کنترل حرکتی ظریف و پردازش ادراکی، به بهبود مهارت های نوشتاری کمک کنند. بازی های حرکتی-ادراکی شامل فعالیت هایی هستند که ترکیبی از حرکت بدنی، تمرکز حسی و پردازش شناختی را فراهم می آورند و کودکان را در تجربه یادگیری فعال و مشارکتی قرار می دهند.چهارچوب نظری پژوهش بر اساس نظریه های پردازش حسی و یادگیری چندحسی شکل گرفته است؛ این دیدگاه بر اهمیت تعامل بین حواس و حرکت در تقویت عملکرد شناختی و مهارت های نوشتاری تاکید دارد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که شرکت کودکان مبتلا به دیسگرافیا در برنامه های منظم بازی های حرکتی-ادراکی منجر به بهبود چشمگیر دیکته نویسی، کاهش خطاهای املایی و افزایش سرعت و دقت نوشتاری آنان می شود. علاوه بر این، تمرین های منظم حرکتی باعث افزایش انگیزه، تمرکز و خودکارآمدی در نوشتن می گردد.اهمیت پژوهش در این است که بازی های حرکتی-ادراکی به عنوان یک مداخله غیر دارویی، کم هزینه و جذاب، می توانند جایگزین یا مکمل روش های سنتی توانبخشی نوشتاری باشند و به معلمان و درمانگران ابزار عملی برای ارتقای مهارت های نوشتاری کودکان ارائه دهند. یافته های این مطالعه با تحقیقات داخلی و خارجی پیشین هم راستا بوده و نشان دهنده اثرات مثبت فعالیت های چندحسی و حرکتی بر توانمندسازی کودکان دارای اختلال نوشتن است.