نقش مدیریت زمان در موفقیت تحصیلی دانش آموزان

مدیریت زمان به عنوان یکی از مهارت های کلیدی و حیاتی در فرآیند یادگیری و پیشرفت تحصیلی، جایگاه ویژه ای در نظام های آموزشی دارد. این مفهوم فراتر از برنامه ریزی ساده برای مطالعه، به معنای توانایی اولویت بندی فعالیت ها، تخصیص بهینه منابع شناختی و ایجاد تعادل میان وظایف درسی و زندگی روزمره است. پژوهش های نظری نشان می دهد که دانش آموزانی که بر مهارت های خودنظم دهی و مدیریت زمان مسلط هستند، از سطح عملکرد تحصیلی بالاتر، اضطراب کمتر و انگیزه درونی بیشتری برخوردارند. در این راستا، درک رابطه میان مدیریت زمان و موفقیت تحصیلی نیازمند واکاوی ابعاد شناختی، رفتاری و عاطفی این سازه است. با توجه به تغییرات سریع در عصر حاضر و افزایش حجم مطالب درسی، دانش آموزان با چالش های متعددی در زمینه تمرکز و مدیریت فعالیت های خود روبرو هستند. عدم توانایی در مدیریت صحیح زمان منجر به اهمال کاری، افت تحصیلی و کاهش بهره وری می شود که این امر می تواند آینده تحصیلی و شغلی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. از سوی دیگر، مدیریت زمان موثر به دانش آموزان کمک می کند تا با استرس های ناشی از امتحانات و ضرب الاجل های درسی مقابله کنند و حس کنترل بر امور را در خود تقویت نمایند. بنابراین، آموزش این مهارت ها باید به عنوان بخشی از برنامه درسی مدارس نظر جدی متولیان امر آموزش را جلب نماید. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی به بررسی نقش مدیریت زمان در موفقیت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. در ابتدا به مبانی نظری و تعاریف مفهومی مدیریت زمان اشاره شده و سپس ابعاد مختلف آن در بستر آموزشی تحلیل می گردد. هدف نهایی این پژوهش، تبیین چگونگی تاثیر استراتژی های مدیریت زمان بر بهبود عملکرد تحصیلی و ارائه راهکارهای نظری برای تقویت این مهارت ها در میان دانش آموزان است. نتایج حاصل از این واکاوی نشان می دهد که مدیریت زمان یک مهارت اکتسابی است که با آموزش و تمرین قابل ارتقا بوده و تاثیر مستقیمی بر موفقیت های تحصیلی دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، موفقیت تحصیلی ، خودنظم دهی ، بهره وری آموزشی ، مهارت های زندگی