بررسی تاثیر برنامه های خدمات اجتماعی در بهبود کیفیت زندگی مدرسه ای دانش آموزان

برنامه های خدمات اجتماعی به عنوان مداخلاتی ساختاریافته در محیط های آموزشی، با هدف تقویت حس مسئولیت پذیری، مهارت های اجتماعی و پیوند دانش آموزان با جامعه طراحی می شوند. این پژوهش به بررسی تاثیر اجرای چنین برنامه هایی بر بهبود ابعاد مختلف کیفیت زندگی مدرسه ای دانش آموزان می پردازد. کیفیت زندگی مدرسه ای مفهومی چندبعدی شامل رضایت از مدرسه، احساس تعلق، فضای روانی-اجتماعی کلاس، انگیزه تحصیلی و سلامت عاطفی است. مطالعه حاضر با روشی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شده در بین نمونه ای از دانش آموزان دوره متوسطه که در برنامه های خدمات اجتماعی شرکت داشته اند، انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که مشارکت در برنامه های خدمات اجتماعی، با ایجاد فرصت های یادگیری تجربی و تعاملات مثبت، به طور معناداری موجب افزایش احساس تعلق به مدرسه، بهبود نگرش نسبت به محیط یادگیری، تقویت مهارت های ارتباطی و همکاری، کاهش احساس بیگانگی و افزایش رضایت کلی از زندگی مدرسه در میان دانش آموزان می شود. این برنامه ها از طریق فراهم آوردن بستری برای نقش آفرینی سازنده و مسئولانه، حس کارآمدی و خودارزشمندی دانش آموزان را ارتقا داده و در نتیجه بر کیفیت تجربه زیسته آنان در مدرسه تاثیر مثبت می گذارد. نتایج این پژوهش بر اهمیت ادغام برنامه های خدمات اجتماعی در سیاست گذاری های آموزش و پرورش به عنوان راهبردی موثر برای غنی سازی محیط های آموزشی و تربیت شهروندانی فعال و مسئول تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

خدمات اجتماعی ، کیفیت زندگی مدرسه ای ، دانش آموزان ، مشارکت ، محیط آموزشی