نقش استفاده از ابزار هوش مصنوعی در تدریس و تعاملات کلاسی در بهبود عملکرد تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در تدریس و تعاملات کلاسی و تاثیر آن بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و با تحلیل نظام مند مطالعات مرتبط با فناوری های آموزشی، آموزش الکترونیکی، مدارس هوشمند و روش های نوین تدریس، به تبیین ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی در محیط های آموزشی پرداخت. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی موجب ارتقای کیفیت تدریس، افزایش تعاملات کلاسی، تقویت انگیزش تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. این ابزارها با فراهم سازی امکان شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای فوری و تسهیل تعاملات آموزشی، نقش موثری در یادگیری عمیق و معنادار ایفا می کنند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فنی، نابرابری در دسترسی و نبود آموزش کافی برای معلمان، می تواند مانع بهره گیری کامل از ظرفیت های هوش مصنوعی شود. در نتیجه گیری می توان گفت که هوش مصنوعی در صورت تلفیق با روش های نوین تدریس و توانمندسازی معلمان، می تواند به عنوان ابزاری کارآمد در ارتقای نظام آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تدریس هوشمند ، تعاملات کلاسی ، عملکرد تحصیلی ، آموزش نوین