ارزشیابی تکوینی و نقش آن در بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری در نظام آموزشی

در نظام های آموزشی معاصر، ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای بهبود کیفیت فرآیندهای یاددهی یادگیری شناخته می شود. این نوع ارزشیابی که به صورت مستمر و در طول فرآیند آموزش انجام می گیرد، این امکان را برای معلمان فراهم می کند تا با تشخیص به موقع نقاط قوت و ضعف دانش آموزان، اصلاحات لازم را در روش های تدریس خود اعمال کنند. در مقایسه با ارزشیابی های پایانی که عمدتا نتیجه گرا هستند، ارزشیابی تکوینی بر فرآیند یادگیری تاکید دارد و از طریق ارائه بازخوردهای سازنده، زمینه را برای بهبود مستمر یادگیری فراهم می نماید. اهمیت این موضوع زمانی آشکارتر می شود که بدانیم نظام های آموزشی سنتی معمولا از ارائه بازخوردهای موثر و به هنگام غفلت می کنند. این مقاله با تمرکز بر محیط کلاس درس، به دنبال پاسخ به این پرسش اساسی است که ارزشیابی تکوینی چگونه می تواند به بهبود فرآیندهای یاددهی یادگیری کمک کند؟ بررسی این موضوع می تواند به درک بهتر تاثیرات نظام مند ارزشیابی تکوینی بر کیفی سازی آموزش منجر شود. همچنین، نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاران آموزشی باشد تا با بازنگری در نظام های ارزشیابی فعلی، زمینه ارتقای مستمر کیفیت آموزش را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، یاددهی یادگیری ، بهبود کیفیت ، بازخورد ، نظام آموزشی.