رابطه بین به کارگیری بازی وارسازی در آموزش ریاضیات و انگیزش درونی و خودکارآمدی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش مروری به بررسی جامع ادبیات پژوهشی موجود در حوزه تاثیر به کارگیری راهبردهای بازی وارسازی (Gamification) در محیط آموزش ریاضیات دوره ابتدایی بر دو متغیر کلیدی یعنی انگیزش درونی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان می پردازد. در عصر حاضر که نیاز به نوآوری در روش های تدریس احساس می شود، بازی وارسازی به عنوان یک رویکرد نوین، قابلیت تبدیل فرآیندهای یاددهی-یادگیری خشک به تجربیات جذاب و انگیزه بخش را دارد. این مقاله با کاوش در پژوهش های انجام شده طی دهه گذشته (با تمرکز بر منابع فارسی)، شواهد موجود در خصوص مکانیسم های اثرگذاری بازی وارسازی بر مولفه های شناختی و عاطفی یادگیری را تحلیل می کند. یافته های این مرور نشان می دهند که استفاده هدفمند از عناصری چون امتیازدهی، نشان ها، رقابت های سازنده و بازخورد فوری، به طور معناداری سطح انگیزش درونی دانش آموزان برای حل مسائل ریاضی را افزایش می دهد. همچنین، موفقیت های مکرر کسب شده از طریق مکانیسم های بازی گونه، پایه های خودکارآمدی ریاضیاتی دانش آموزان را تقویت کرده و نگرش مثبت تری نسبت به این درس در ایشان شکل می دهد. نتیجه گیری کلی این مقاله بر لزوم تدوین راهنماهای عملی برای معلمان جهت تلفیق موثر این راهبردها در برنامه درسی ریاضیات ابتدایی تاکید دارد تا از این طریق، شکاف های یادگیری کاهش و مشارکت فعال دانش آموزان تسهیل گردد.