تاثیر روش قصه گویی تعاملی بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی و پرسشگری خلاق در دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش مروری به بررسی نقش روش قصه گویی تعاملی (تعاملی که در آن مخاطب صرفا شنونده نیست، بلکه در روایت دخیل می شود) در ارتقای دو مهارت حیاتی شناختی یعنی تفکر انتقادی و پرسشگری خلاق در دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. دوره ابتدایی، مقطع حساسی است که زیربنای تفکر مجرد و انتزاعی در این دانش آموزان در حال شکل گیری است. از طریق تحلیل پژوهش های داخلی که بر تلفیق روایتگری و تعامل مبتنی بر محتوای فارسی متمرکز بوده اند، مشخص شد که قصه گویی تعاملی زمینه ای غنی برای برهم کنش شناختی فراهم می آورد. نتایج نشان دادند که توانایی طرح پرسش های عمیق تر، ارزیابی پیامدهای روایت و ارائه راه حل های خلاقانه برای مشکلات داستانی، به طور معناداری در گروه های مورد مداخله افزایش یافته است.