داستان گویی (Storytelling) در مدیریت و آموزش: قدرت قصه ها در تغییر رفتار و باورها.

در عصر انفجار اطلاعات، توجه انسان کمیاب ترین منبع است. مغز انسان که طی هزاران سال تکامل یافته است، برای پردازش داده های خام و آماری طراحی نشده، بلکه ساختاری «روایت محور» دارد. داستان گویی (Storytelling) دیگر نه یک سرگرمی صرف، بلکه یک ابزار استراتژیک در مدیریت و یک متدولوژی قدرتمند در آموزش محسوب می شود. این مقاله به بررسی مکانیسم های عصب شناختی داستان گویی و تاثیر آن بر ترشح هورمون هایی نظیر اکسی توسین و دوپامین می پردازد که منجر به همسویی عصبی (Neural Coupling) بین گوینده و شنونده می شود. در حوزه مدیریت، داستان گویی به عنوان ابزاری برای تغییر فرهنگ سازمانی، مدیریت تغییر و رهبری کاریزماتیک مورد تحلیل قرار می گیرد. در حوزه آموزش، نقش قصه ها در تبدیل حافظه کوتاه مدت به بلندمدت، معنابخشی به مفاهیم انتزاعی و افزایش درگیری عاطفی فراگیران بررسی می شود. با تلفیق یافته های علوم اعصاب، روانشناسی شناختی و علم مدیریت، این پژوهش نشان می دهد که چگونه ساختارهای روایی می توانند مقاومت در برابر تغییر را کاهش داده و باورهای بنیادین را بازنویسی کنند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: داستان گویی سازمانی ، رهبری روایی ، عصب شناسی داستان ، آموزش مبتنی بر قصه ، تغییر رفتار ، همسویی عصبی ، فرهنگ سازمانی.