مطالعه پدیدارشناختی تجربیات و دیدگاه های معلمان در مورد دوست داشتنی ترین خود

معلمان در دوران شغلی خود، نمی دانند که چگونه دوست داشتنی ترین خویشتن خود را در دوره شغلی خود، به دست فراموشی نسپارند. لذا این پژوهش در پی فهم و توصیف این مطلب بوده است که عناصر موثر در دستیابی به دوست داشتنی ترین خویشتن در معلمان چیست؟ تا بتواند بر اساس آن یک چارچوب برای آموزش دوست داشتنی ترین خویشتن به معلمان استخراج گردد. لذا، به توصیه صاحب نظران ۱۵ نفر مشارکت کننده از بین دانشجو معلمان شرکت کننده در طرح جهادی دانشگاه فرهنگیان یزد، معلمان با سابقه حداکثر ۵ سال، معلمان نمونه و معلمانی که زودتر از موعد خود را بازنشسته کرده و یا تغییر شغل داده بودند با استفاده از نمونه گیری هدفمند از نوع بارز انتخاب گردید و سپس یافته های حاصل از مصاحبه های نیمه ساختارمند، جهت دستیابی به بینش با ارزشی از مصاحبه شوندگان با روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت و با استفاده از تکنیک همسوسازی اعتباریابی گردید. یافته های این مرحله شامل۷۲ مضمون پایه، ۲۱ مضمون سازمان دهنده سطح اول و دوم می باشد که شامل مضامین منطق (تشویق فرهنگ انسان گرایانه، غنی سازی خویشتن، توسعه عشق آموزشی و ...)، هدف (اجتماعی-فرهنگی، فردی، حرفه ای و ...)، محتوا (نگرشی، مهارتی -علمی... )، راهبردهای یاددهی--یادگیری (یادگیری اکتشافی، یادگیری متقابل )، مواد و منابع کمک آموزشی (فناوری، ... )، فعالیت های یادگیری (بازسازی روایتی، داستان گویی ...)، فضا (کلاس درس، جلسات گروهی، فضای مجازی... )، زمان ( در تمام طول جلسات، منعطف...) و روش های ارزشیابی (خودارزیابی، همکارسنجی...) است، که از ترکیب این مقوله ها، چارچوب برنامه درسی مبتنی بر آموزش دوست داشتنی ترین خویشتن برای تربیت معلمان استخراج گردید.

کلیدواژه ها:

دوست داشتنی ترین خویشتن ، برنامه درسی ، تربیت معلم