برآورد ارزش زمان در رقابت قطار سریع السیر با سفر هوایی (تحلیلی مبتنی بر رجحان بیان شده از عوامل اجتماعی- اقتصادی، محیط زیستی و روان شناختی در کریدور تهران- مشهد)

این مطالعه به بررسی ارزش زمان در انتخاب شیوه سفر میان قطار سریع السیر و سفر هوایی در کریدور تهران- مشهد می پردازد و خلاهای موجود در شناسایی تاثیر عوامل محیط زیستی، اجتماعی- اقتصادی و روان شناختی موثر بر ترجیحات مسافران را مورد توجه قرار می دهد. با به کارگیری یک پرسش گری رجحان بیان شده از ۱۰۰ مشارکت کننده در ۱۸ سناریو، از مدل های لوجیت چندجمله ای، بر پایه نظریه مطلوبیت تصادفی، برای برآورد ارزش زمان استفاده شد. نتایج نشان داد علی رغم گنجاندن متغیرهایی چون درآمد، نگرانی های ایمنی و ترس از پرواز، و اهمیت تصمیم گیری های زیست محیطی، ارزش زمان ثابت باقی ماند که این امر بازتاب دهنده ساختار جبری قوی مبادله زمان- هزینه و خاصیت عدم تغییر مقیاس مدل های لوجیت است. مدل شماره ۳۷، که متغیرهای نگرانی های ایمنی پرواز، درآمد و اهمیت تصمیم گیری های زیست محیطی را با ویژگی های پایه (زمان، هزینه، راحتی) یکپارچه ساخت، با کسب بالاترین R۲ کاذب و لگاریتم درست نمایی ۵/۱۹۲۰- قدرت تبیینی برتری برای رفتار مسافران در این کریدور ارائه داد. این یافته ها بر پتانسیل قطار سریع السیر برای رقابت با سفر هوایی، به ویژه در بخش های آگاه به محیط زیست و حساس به هزینه، تاکید نموده و سیاست های حمل و نقل پایدار در ایران را هدایت می نمایند.

کلیدواژه ها:

ارزش زمان ، قطار سریع السیر ، انتخاب شیوه سفر ، مطلوبیت ، رجحان بیان شده