روش مکانی-زمانی برای کاهش تصادفات کلان شهرها با استفاده از مدل لوجیت

با افزایش جمعیت مخصوصا در شهرها و افزایش استفاده از خودروهای شخصی وجود ترافیک و در کنار آن تصادفات به یکی از معضلات بزرگ تبدیل شده است. یکی از اهداف سفری که در مسیرهای درون شهری اتفاق می افتد حمل ونقل کالا با ماشین های سبک باری است زیرا خودروهای باری سنگین اجازه تردد در محدوده درون شهری را ندارند. با بررسی تصادفات درون شهری مشخص شد که خودروهای باری در بسیاری از تصادفات نقش دارند حتی اگر خود جزو خودروهای تصادفی نباشند. خودروهای باری به دلیل حجم و ابعاد، نوع کار (تخلیه و بارگیری)، پارک در محل های نامناسب باعث به هم ریختگی نظم شهری و کاهش ایمنی می شوند. تحقیق حاضر به بررسی تاثیر این خودروها در کاهش ایمنی و سهم آن ها در ایجاد تصادفات می پردازد. برای انجام تحقیق عوامل موثر بر تصادفات جمع بندی و به کمک روش های تحلیل سلسله مراتبی رتبه بندی شد ه است. پس از تحلیل و ارزیابی نتیجه تحقیق به این شکل بیان شد که خودروهای سبک باری از نظر زمان ورود به محدوده های درون شهری و مسیرهای مورد استفاده آن ها باید مدیریت شوند و در هر زمان و از هر مسیر نمی توانند استفاده کنند. این روش مدیریت با عنوان روش مکانی-زمانی و مدل لوجیت معرفی شده است. نتایج تحقیق شامل تعیین مهمترین عوامل تصادفات خودروهای باری سبک و نقاط پر حادثه شهر اصفهان می باشد. همچنین جهت کاهش تصادفات خودروهای باری، طرحی برای محدودیت های مکانی و زمانی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ترافیک ، تصادفات ، روش مکانی- زمانی ، خودروهای باری سبک