عوامل موثر بر بازماندگی از تحصیل: کودکان دیدگاه مدیران مدارس و راهکارهای پیشگیرانه

هدف از این پژوهش بررسی عوامل موثر بر بازماندگی از تحصیل کودکان در مقطع ابتدایی از دیدگاه مدیران مدارس است. آموزش و پرورش به عنوان نهاد اصلی توسعه جامعه نقش کلیدی در تربیت سرمایه های انسانی دارد. با این حال پدیده ترک تحصیل کودکان به عنوان یک آسیب اجتماعی، مهم همچنان در جوامع مختلف وجود دارد. این پدیده خسارات جبران ناپذیری بر فرد، خانواده و جامعه تحمیل می کند و می تواند به مشکلات روانی و اجتماعی منجر شود. بازماندگی از تحصیل به معنای ناتوانی یا عدم تمایل کودکان در سن قانونی تحصیل برای حضور در مدرسه است که ریشه در علل مختلفی دارد. بررسی ها نشان می دهد که عوامل فردی، خانوادگی، اقتصادی و فرهنگی در این موضوع نقش دارند. مشکلات اقتصادی مانند فقر و ناتوانی در تامین هزینه های تحصیل، عاملی کلیدی است که کودکان را به سمت کار سوق می دهد، همچنین نگرش های فرهنگی نادرست به ویژه درباره تحصیل دختران و ضرورت کار کردن پسران در سنین پایین به این پدیده دامن می زند. در سطح فردی مواردی مانند بی انگیزگی، مشکلات یادگیری و مسائل عاطفی نیز می توانند باعث دوری کودک از محیط آموزشی شوند. در نتیجه این پژوهش با توجه به اهمیت آموزش ابتدایی، به بررسی جامع این عوامل از نگاه مدیران می پردازد تا بتواند راهکارهای کاربردی برای پیشگیری از این پدیده ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

بازماندگی از تحصیل ، عوامل ، مشکلات اقتصادی ، فرهنگی ، خانوادگی ، فردی ، مدیران مدارس