رشد تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان با استفاده از برنامه های آموزشی خلاقانه

تاب آوری تحصیلی به عنوان یکی از مهارت های کلیدی برای موفقیت دانش آموزان در مواجهه با چالش های آموزشی و روانی، در شرایط آموزشی جدید اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. این مهارت به دانش آموزان کمک می کند که در برابر فشارهای تحصیلی، شکست ها و مشکلات اجتماعی، توانایی خود را حفظ کرده و مسیر پیشرفت خود را ادامه دهند. با توجه به پیچیدگی های محیط های آموزشی امروز، استفاده از برنامه های آموزشی خلاقانه به عنوان راهکاری موثر برای تقویت تاب آوری تحصیلی مطرح شده است. هدف این مقاله بررسی نقش برنامه های خلاقانه در رشد تاب آوری تحصیلی دانش آموزان است که از طریق تحلیل مروری بر مباحث نظری و عملی در این حوزه انجام شده است. یافته های نظری نشان می دهد که مولفه هایی مانند خودکارآمدی، پشتکار، مدیریت هیجان و حل مسئله، با استفاده از روش های نوین آموزشی نظیر بازی های آموزشی، هنر درمانی، نمایش، آموزش مبتنی بر پروژه و داستان گویی، به طور قابل توجهی تقویت می شوند. با این حال، چالش هایی مانند محدودیت های برنامه درسی، کمبود معلمان آموزش دیده، مقاومت فرهنگی و دشواری در ارزیابی علمی، مانع اجرای گسترده این برنامه ها می شوند. پیشنهادهای کلیدی شامل گنجاندن آموزش های تاب آوری در برنامه های مکمل، طراحی کارگاه های عملی برای معلمان، استفاده از فناوری های دیجیتال و ایجاد سیاست های حمایتی برای نهادینه سازی برنامه های خلاقانه است. این مقاله تاکید دارد که با بازطراحی محیط های یادگیری به صورت خلاقانه و حمایتی و تولید محتوای آموزشی بومی، می توان گامی موثر در جهت پرورش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان و بهبود کیفیت آموزش برداشت.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، برنامه های آموزشی خلاقانه ، آموزش مبتنی بر هنر ، چالش های آموزشی ، مهارت های روانی اجتماعی