نقش معلم و مهارت های نوآورانه در کلاس

تحولات سریع و پیچیده در عصر حاضر، نظام های آموزشی را با چالش های بی سابقه ای مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در نقش های سنتی معلمان و ارتقای مهارت های آنان را بیش از پیش نمایان ساخته است. در این پارادایم نوین، معلم صرفا به انتقال دهنده دانش های آماده و از پیش تعیین شده محدود نمی شود، بلکه به تسهیل گر، راهنما و طراح فرآیندهای یادگیری عمیق تبدیل شده است که نیازمند بهره گیری از طیف وسیعی از مهارت های نوآورانه، فناورانه و شناختی است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به تبیین جایگاه معلم در اکوسیستم آموزشی معاصر و بررسی ابعاد مختلف مهارت های نوآورانه پرداخته و نشان می دهد که چگونه این مهارت ها می توانند بستر تعامل سازنده، خلاقیت و تفکر انتقادی را در کلاس درس فراهم آورند. در راستای پاسخگویی به نیازهای متغیر نسل جدید یادگیرندگان، ادغام فناوری های آموزشی با روش های نوین تدریس، یکی از مولفه های اصلی مهارت های نوآورانه معلم محسوب می شود که فراتر از ابزارهای صرف، به تغییر در باورها و رویکردهای آموزشی منجر می شود. این مقاله با واکاوی مبانی نظری و چارچوب های مفهومی، استدلال می کند که توسعه مهارت های نوآورانه در معلمان، یک انتخاب اختیاری نیست، بلکه یک الزام حیاتی برای بقا و کارایی نظام آموزشی در عصر دانش است. همچنین، تاکید می شود که این مهارت ها باید در بستر ارزش های فرهنگی و هویت بومی تقویت شوند تا آموزشی پایدار و هویت بخش شکل گیرد. نتایج تحلیل های نظری حاکی از آن است که معلم دارای مهارت های نوآورانه، قادر است با ایجاد انگیزش درونی، مدیریت کلاس درس مشارکتی و شخصی سازی یادگیری، مانع از افت تحصیلی و ناکارآمدی آموزشی شود. در نهایت، این پژوهش به این نتیجه می رسد که توانمندسازی معلمان در حوزه نوآوری، نیازمند بازنگری در برنامه های درسی تربیت معلم و ایجاد حمایت های ساختاری در مدارس است تا بستر لازم برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان و تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، مهارت های نوآورانه ، کلاس درس ، تحول آموزشی