آموزش ترکیبی و پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان

گذار از روش های سنتی آموزش به رویکردهای نوین و دانش محور، نیازمند بازنگری در استراتژی های تدریس و بسترهای یادگیری است. در این میان، «آموزش ترکیبی» به عنوان یکی از الگوهای نوین آموزشی که با تلفیق آموزش حضوری و الکترونیکی، انعطاف پذیری و غنای یادگیری را افزایش می دهد، توجه بسیاری از صاحب نظران را به خود جلب کرده است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی به واکاوی نقش و جایگاه آموزش ترکیبی در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان می پردازد و تبیین می کند که چگونه ادغام هوشمندانه فناوری با تعاملات حضوری می تواند بستری برای تفکر عمیق و تحلیل گر فراهم آورد. یافته های نظری این مطالعه نشان می دهد که آموزش ترکیبی با فراهم کردن امکان دسترسی به منابع گسترده، ایجاد فرصت برای تفکر و بازتاب در بستر آنلاین، و اختصاص زمان کلاس حضوری برای بحث و گفتگوی چالشی، پتانسیل بالایی برای تقویت مولفه های تفکر انتقادی دارد. این رویکرد به دانش آموزان اجازه می دهد تا در مسیر یادگیری شخصی سازی شده، مهارت هایی مانند تحلیل، ارزیابی، استدلال و حل مسئله را تمرین کنند. همچنین، تنوع ابزارهای آموزشی در این روش، ذهن دانش آموز را با موقعیت های مختلف حل مسئله روبرو کرده و انعطاف پذیری شناختی را افزایش می دهد. در نهایت، استنتاج می شود که موفقیت آموزش ترکیبی در پرورش تفکر انتقادی، مشروط به طراحی دقیق آموزشی، نقش فعال معلم و آمادگی دانش آموزان است. این مقاله پیشنهاد می کند که صرف ادغام فناوری در آموزش تضمین کننده رشد تفکر نیست، بلکه نحوه طراحی فعالیت ها و نوع ارزیابی هاست که تعیین کننده عمق تفکر دانش آموزان خواهد بود. آموزش ترکیبی زمانی به اهداف خود می رسد که کلاس حضوری به میدان تمرین تفکر و فضای مجازی به کارگاه تحقیق و مطالعه تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، تفکر انتقادی ، یادگیری الکترونیکی ، روش های تدریس نوین ، طراحی آموزشی