روش های بازی محور برای یادگیری فعال

مقاله حاضر با هدف بررسی و تحلیل روش های بازی محور به عنوان روشی نوین در یادگیری فعال تدوین شده است. در این پژوهش، ابتدا مبانی نظری و تاریخی یادگیری فعال و تربیت از طریق بازی مورد بررسی قرار گرفته و سپس با استفاده از مدل های مختلف آموزشی، کاربرد و تاثیر روش های بازی محور بر توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان تحلیل شده است. روش شناسی پژوهش به صورت ترکیبی (کیفی و کمی) با استفاده از نمونه گیری هدفمند و ابزارهای گردآوری داده های مشاهده ای و پیمایشی به اجرا درآمد. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از بازی به عنوان یک فعالیت یادگیری تعاملی موجب افزایش مشارکت، ایجاد انگیزه و بهبود فرآیند یادگیری در محیط های آموزشی می شود. مقاله در پایان با بیان چالش ها و پیشنهادهایی جهت توسعه و اجرایی سازی گسترده این روش، مبنای گفتگو برای تحقیقات آتی در حوزه یادگیری فعال و بازی محور می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، یادگیری فعال ، روش های آموزشی ، توسعه شناختی ، انگیزش دانش آموز ، خلاقیت آموزشی