تحلیل نقش رابطه معلم-دانش آموز در جلوگیری از افت تحصیلی و ترک مدرسه

در نظام های آموزشی معاصر، کیفیت رابطه معلم-دانش آموز به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در پیشگیری از افت تحصیلی و ترک مدرسه شناخته می شود. تحقیقات نشان می دهد تعامل سازنده و حمایتگرانه معلمان با دانش آموزان می تواند به عنوان عاملی محافظ کننده در برابر شکست تحصیلی عمل کند. اهمیت این موضوع زمانی آشکار می شود که بدانیم افت تحصیلی و ترک مدرسه پیامدهای گسترده ای از جمله کاهش فرصت های شغلی، مشکلات اجتماعی و اقتصادی برای فرد و جامعه در پی دارد. مسئله اصلی این پژوهش تحلیل سازوکارهایی است که از طریق آنها رابطه معلم-دانش آموز می تواند منجر به افزایش تعلق تحصیلی، ارتقای انگیزه یادگیری و در نتیجه کاهش نرخ افت تحصیلی و ترک مدرسه شود. مطالعات متعدد حاکی از آن است که معلمانی که روابط گرم و حمایتی با دانش آموزان برقرار می کنند، قادرند محیط یادگیری امن تر و مطلوب تری ایجاد نمایند که این امر به نوبه خود موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری می شود. پرسش های اساسی این پژوهش عبارتند از: چه ویژگی هایی در روابط معلم-دانش آموز بیشترین تاثیر را بر پیشگیری از افت تحصیلی دارد؟ چگونه می توان کیفیت این روابط را در محیط های آموزشی مختلف بهبود بخشید؟ و چه راهکارهای عملی برای تقویت این نوع تعاملات در مدارس وجود دارد؟ پاسخ به این پرسش ها می تواند به سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان کمک کند تا استراتژی های موثری برای حفظ دانش آموزان در نظام آموزشی و ارتقای موفقیت تحصیلی آنها تدوین نمایند.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم-دانش آموز ، افت تحصیلی ، ترک مدرسه ، تعلق تحصیلی ، انگیزه یادگیری