ورزش مدرسه ای به مثابه ابزار جامعه پذیری و شکل گیری هویت اجتماعی دانش آموزان

در دنیای امروز که تغییرات اجتماعی سریع و پیچیدگی های فرهنگی رو به افزایش است، ورزش مدرسه ای به عنوان ابزاری کارآمد در فرآیند جامعه پذیری و شکل گیری هویت اجتماعی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. تحقیقات نشان می دهد فعالیت های ورزشی در محیط مدرسه فرصت های بی نظیری برای یادگیری هنجارهای اجتماعی، ارزش های جمعی و مهارت های ارتباطی فراهم می کند. اهمیت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که مدرسه به عنوان نهاد ثانویه اجتماعی پس از خانواده، نقش تعیین کننده ای در تکوین شخصیت اجتماعی افراد دارد و ورزش می تواند به عنوان واسطه ای موثر در این فرآیند عمل کند. مساله اصلی این است که علی رغم تاثیرات مثبت ثابت شده ورزش بر رشد اجتماعی، سازوکارهای دقیق این تاثیر و چگونگی بهره برداری نظام مند از آن در نظام آموزشی چندان مورد توجه قرار نگرفته است. این مطالعه با تمرکز بر نقش ورزش مدرسه ای در جامعه پذیری و شکل گیری هویت، در پی پاسخ گویی به این سوال است که چگونه می توان از ظرفیت های محیط ورزشی برای تقویت مهارت های اجتماعی و تثبیت هویت جمعی در دانش آموزان بهره برد. یافته های این پژوهش می تواند به سیاست گذاران تربیتی و برنامه ریزان درسی کمک کند تا با طراحی برنامه های ورزشی هدفمند، گام های موثری در جهت پرورش شهروندانی مسئول و اجتماعی بردارند.

کلیدواژه ها:

ورزش مدرسه ای ، جامعه پذیری ، هویت اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، رشد جمعی.