بررسی چالش ها و راهکارهای تدریس در شهر جدید پرند

شهر جدید پرند به عنوان یکی از نمونه های توسعه شهری ایران با رشد سریع جمعیتی و مهاجرت خانواده ها از مناطق مختلف، شرایط آموزشی ویژه ای را تجربه می کند. مدارس این شهر با تنوع فرهنگی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان روبرو هستند که بر کیفیت فرآیند تدریس و یادگیری تاثیر مستقیم دارد. این مقاله با هدف بررسی ویژگی های محیط آموزشی، ویژگی های دانش آموزان، روش ها و سبک های تدریس و تعامل مدرسه با خانواده و جامعه محلی در پرند انجام شده است. تحقیق حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات میدانی، مصاحبه با معلمان و مدیران، پرسشنامه از دانش آموزان و بررسی اسناد آموزشی، داده های کیفی و کمی را گردآوری کرده است. یافته ها نشان می دهد محدودیت های زیرساختی، کمبود نیروی انسانی متخصص و تفاوت های فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان، چالش های مهمی برای معلمان و مدیران مدارس ایجاد کرده است. با این حال، خلاقیت معلمان، روش های تدریس انعطاف پذیر، بهره گیری از فناوری های آموزشی و مشارکت خانواده ها و جامعه محلی، فرصت های قابل توجهی برای ارتقای کیفیت آموزش فراهم می کند. تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از روش های فعال، مشارکتی و دیجیتال در تدریس، تطبیق برنامه های آموزشی با ویژگی های فردی دانش آموزان و تقویت تعامل مدرسه با والدین و نهادهای محلی، نقش اساسی در بهبود یادگیری و انگیزه دانش آموزان دارد. این تحقیق تاکید می کند که موفقیت فرآیند آموزشی در پرند تنها به منابع فیزیکی وابسته نیست بلکه نیازمند رویکرد جامع، چندبعدی و مبتنی بر تعامل میان عوامل انسانی، فرهنگی، اجتماعی و مدیریتی است. نتایج حاصل می تواند به عنوان راهنمای عملی برای بهبود فرآیند تدریس، ارتقای محیط آموزشی و ایجاد برنامه های موثر و منعطف در مدارس شهرهای نوپا مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، تدریس ، مدارس پرند ، یادگیری فعال ، تعامل خانواده