تحلیل تاثیرات شهرهای هوشمند بر بهبود سیستم های حمل و نقل و زیرساخت های پایدار

شهرها در سراسر جهان به طور چشمگیری در حال گسترش هستند؛ به طوری که رشد جمعیت شهری تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۲.۵ میلیارد نفر در مناطق شهری خواهد رسید و رشد ترافیک جاده ای از ۱.۲ میلیارد خودرو فراتر خواهد رفت. سهم اقتصادی بخش حمل ونقل حدود ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی در اروپا را تشکیل می دهد و در ایالات متحده به طور میانگین ۴۸۲.۰۵ میلیارد دلار هزینه دارد. این ارقام نشان دهنده رشد سریع شهرهای صنعتی و ضرورت فوری گذار از شهرهای سنتی به شهرهای هوشمند است. این مقاله مروری بر رویکردها و فناوری های مختلف از جمله سامانه های حمل ونقل هوشمند (ITS) ارائه می دهد که با بهره گیری از فناوری های ارتباطی به حفظ ایمنی کاربران جاده ای هنگام رانندگی کمک می کنند و در عین حال، از تحرک خودران از طریق بهینه سازی سامانه های کنترلی پشتیبانی می نمایند. نقش ITS زمانی تقویت می شود که با مدل های دقیق هوش مصنوعی ترکیب شود؛ مدل هایی که با هدف بهینه سازی برنامه ریزی شهری، تحلیل رفتار جمعیت و پیش بینی وضعیت ترافیک طراحی می شوند. سامانه های حمل ونقل هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی به دلیل وجود حجم عظیم داده های حرکتی که توسط میلیاردها کاربر از طریق استفاده از فناوری های نوین و شبکه های اجتماعی آنلاین تولید می شود، امکان پذیر شده اند. بهینه سازی برنامه ریزی شهری قابلیت های مسیریابی وسایل نقلیه را ارتقاء می دهد و مشکلات ازدحام ترافیک را حل می کند؛ همان طور که در این مقاله مورد بحث قرار گرفته است. از منظر زیست محیطی، اقدامات و مشوق های لازم برای ترویج استفاده از سامانه های حمل ونقل بررسی می شود. همچنین بر نقش اراده سیاسی در ترویج داده های باز در بخش حمل ونقل تاکید می شود؛ داده هایی که به عنوان مولفه ای اساسی برای توسعه راه حل های فناورانه ضروری جهت سالم تر و پایدارتر شدن شهرها محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، وسایل نقلیه خودران ، وسایل نقلیه متصل ، تحرک الکتریکی ، سامانه های حمل ونقل هوشمند ، اینترنت اشیاء ، داده باز ، مسیریابی وسایل نقلیه ، تحرک هوشمند