اثربخشی ایفای نقش بر اضطراب اجتماعی و عزت نفس دانش آموزان

این پژوهش باهدف اثربخشی ایفای نقش بر اضطراب اجتماعی و عزت نفس دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر یک تحقیق تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بوده است که هر دو گروه مورداندازه گیری قرار می گیرند. تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزانی که عزت نفس پایین دارند و از اختلال اضطراب اجتماعی برخوردار می باشند، انتخاب و در دو گره آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند جهت گردآوری اطلاعات از هفت جلسه آموزش ایفای نقش استفاده شد. همچنین از ابزار پرسشنامه استاندارد اضطراب اجتماعی پاکلک و پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت استفاده شد که با روش نمونه گیری هدفمند بین افراد نمونه توزیع شد. جهت تحلیل یافته ها از نرم افزار SPSS۲۲ و جهت بررسی فرضیه ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که با کنترل پیش آزمون و سطوح معنی داری آزمون، بیانگر آن است که بین دانش آموزان گروه آزمایش و کنترل متغیر وابسته(عزت نفس دانش آموزان) تفاوت معنی داری وجود دارد(۰۰۱/۰> P و به طورکلی می توان نتیجه گرفت که بین گروه آزمایش و گروه کنترل ازلحاظ سطح عزت نفس دانش آموزان تفاوت معنی داری وجود دارد. به طورکلی می توان نتیجه گرفت که آموزش جلسات ایفای نقش با سطح اطمینان ۹۵% و p<۰.۰۵ برافزایش عزت نفس دانش آموزان تاثیرمثبت و معناداری دارد. لذا فرض صفر رد می شود. ادامه نتایج نشان دهنده این بود که با کنترل پیش آزمون و سطوح معنی داری آزمون، بیانگر آن است که بین دانش آموزان گروه آزمایش و کنترل متغیر وابسته(اضطراب اجتماعی دانش آموزان) تفاوت معنی داری وجود دارد(۰۰۱/۰> P و ۷۷۰/۷۵F=). میزان تاثیر یا تفاوت برابر با ۴۱/۳۷ است. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که بین گروه آزمایش و گروه کنترل ازلحاظ سطح میزان اضطراب اجتماعی دانش آموزان تفاوت معنی داری وجود دارد. لذا فرض صفر رد می شود. به طورکلی می توان نتیجه گرفت که ایفای نقش با سطح اطمینان ۹۵% و p<۰.۰۵ در کاهش ایفای نقش اضطراب اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

ایفای نقش ، اضطراب اجتماعی ، عزت نفس ، دانش آموزان