ارزیابی کارکرد فضاهای انعطاف پذیر کلاسی در بهبود تعاملات یادگیری

فضاهای انعطاف پذیر کلاس یکی از نوآوری های اساسی در آموزش مدرن به شمار می آید که با ایجاد محیطی پویا و مشارکتی، توانسته تعاملات یادگیری دانش آموزان را ارتقا دهد. این پژوهش با رویکرد تحلیل کیفی، از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه با معلمان و دانش آموزان و پرسشنامه های کیفی، نقش فضاهای انعطاف پذیر در بهبود تعاملات یادگیری را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهند که طراحی انعطاف پذیر کلاس شامل مبلمان قابل جابجایی، مناطق گروهی، نور و رنگ بندی مناسب و دسترسی به منابع دیجیتال، باعث افزایش مشارکت فعال، کاهش سکوت تحصیلی، ارتقای اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی دانش آموزان شده است. این پژوهش نشان می دهد که ایجاد چنین فضاهایی نه تنها به بهبود کیفیت یادگیری کمک می کند، بلکه موجب توسعه مهارت های همکاری و همدلی نیز می شود.

کلیدواژه ها:

فضاهای انعطاف پذیر ، تعامل یادگیری ، مشارکت فعال ، یادگیری فعال ، محیط کلاس