مدیریت مهارت آموزی اجتماعی-عاطفی در مدارس

هدف این پژوهش بررسی مبانی نظری مدیریت مهارت آموزی اجتماعی-عاطفی در مدارس و تبیین نقش معلمان، خانواده و محیط آموزشی در تقویت این مهارت هاست. مهارت های اجتماعی و عاطفی به عنوان بخش جدایی ناپذیر از فرآیند تربیت، نقش اساسی در رشد شخصیتی، سلامت روانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند. در این مطالعه، بر اهمیت آموزش منسجم این مهارت ها در مدارس تاکید شده است؛ چرا که آموزش صرفا شناختی نمی تواند به تربیت انسان های متعادل و اخلاق مدار منجر شود. یافته ها نشان می دهد که معلمان با ایجاد محیطی امن، همدلانه و پویا، عامل کلیدی در مدیریت آموزش های اجتماعی و عاطفی هستند. همچنین نقش خانواده در حمایت از رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان و هماهنگی میان خانه و مدرسه، از عناصر تاثیرگذار بر موفقیت این برنامه هاست. استفاده از روش های نوین آموزشی همچون بازی، کارگروهی، گفت وگو و تحلیل موقعیت های واقعی، در افزایش خودآگاهی، همدلی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان موثر شناخته شده است. در نهایت، مدیریت هدفمند مهارت های اجتماعی-عاطفی می تواند به شکل گیری نسلی توانمند، مسئول و آگاه منجر شود که قادر است با درک احساسات خود و دیگران، روابطی سالم و انسانی در جامعه برقرار کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی-عاطفی ، مدیریت آموزشی ، نقش معلم ، رشد شخصیتی