نقش مشارکت فعال در کلاس درس بر رشد انگیزه درونی و علاقه مندی تحصیلی؛چالش ها و فرصت ها

مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس به عنوان یکی از عوامل موثر در افزایش انگیزه درونی و علاقه مندی تحصیلی، طی سال های اخیر مورد توجه محققان و متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. هدف این مطالعه، بررسی نقش مشارکت فعال در تقویت انگیزه درونی و افزایش علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری و ارائه راهکارهای عملی برای بهره گیری موثر از آن در محیط آموزشی است. روش تحقیق به صورت مروری و تحلیلی انجام شده و داده ها از مطالعات و پژوهش های پیشین داخلی و بین المللی، مقالات علمی و کتب تخصصی جمع آوری و تحلیل شده است. یافته های تحقیق نشان می دهند که مشارکت فعال شامل درگیری ذهنی، رفتاری و احساسی دانش آموز در فرایند یادگیری است و باعث افزایش علاقه مندی و انگیزه درونی می شود. فعالیت های گروهی، پروژه محور، یادگیری تجربی و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی، از مهم ترین عوامل ایجاد مشارکت فعال هستند. نقش معلم در طراحی محیط یادگیری جذاب، ارائه بازخورد هدفمند و ایجاد فرصت برای انتخاب فعالیت ها توسط دانش آموزان، برای تقویت انگیزه و علاقه مندی تحصیلی بسیار تعیین کننده است. همچنین، فناوری های آموزشی مانند ربات ها، محیط های شبیه سازی شده و ابزارهای دیجیتال، امکان یادگیری فعال و تجربه محور را فراهم می کنند و جذابیت کلاس و تعامل دانش آموزان را افزایش می دهند. با وجود چالش هایی نظیر عدم آمادگی معلمان، تفاوت های انگیزه و توانایی دانش آموزان، محدودیت زمان و مقاومت در برابر تغییر، فرصت های موجود در استفاده از روش های مشارکتی و فناوری های نوین می تواند موجب تحول مثبت در یادگیری شود. این مطالعه نشان می دهد که تقویت مشارکت فعال، موجب افزایش انگیزه درونی، علاقه مندی تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود و توصیه می کند که معلمان و نظام آموزشی با بهره گیری از روش های فعال و فناوری های نوین، محیطی حمایتی و خلاقانه برای یادگیری فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

مشارکت فعال ، انگیزه درونی ، علاقه مندی تحصیلی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی