ناهنجاری و آسیب در توسعه فضاهای شهری؛ تاثیر طراحی یا برنامه ریزی نادرست؟

سلامت شهروندان در جوامع شهری پیش از سکونت ساخت و ساز و حتی طراحی در شهرها به اولین تفکرات و مراحل تصمیم گیری و به سیاست گذاریهای برنامه ریزان در نحوه ساماندهی و توسعه شهرها وابسته است. تصمیمات نادرست اولیه ممکن است آسیب های سخت و شاید جبران ناپذیر به دنبال داشته باشد. بی توجهی به دانش برنامه ریزی و یا عدم اطلاع از اهمیت آن ممکن است باعث مشکلاتی گردد که در آینده به هیچ وجه قابل جبران نباشد. آسیبهائی که معمولا بر گردن کارفرمایان، طراحان و سازندگان شهری می افتد در حالیکه تصمیم گیران اولیه یعنی برنامه ریزان بانی و باعث این ناهنجاری ها بوده اند. در این مقاله قرار است سه نمونه از تصمیمات نادرست برنامه ریزیهای شهری در مقیاس کلان از نمونههای همه شمول و قدیمی تر تا نمونه های موردی جدیدتر که متاسفانه باعث ایجاد ناهنجاری و آسیبهای جدی و غیرقابل جبران گردیده است اشاره گردد، تا از این طریق اهمیت موضوع برنامه ریزی و نظارت و کنترل گزارشها و تبعات تصمیمات اخذ شده توسط متخصصان و کارشناسان این حوزه از معماری و شهرسازی بیشتر از پیش مطرح و مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، برنامه ریزی ، توسعه ، برنامه ریزی ، معماری ، ضابطه ساخت و ساز