تغییرات و سازگاریهای تمرینات هاکی بر التهاب و اثرات آن بر عملکرد در هاکی: یک بررسی مروری

زمینه و هدف هاکی یک ورزش تیمی متوقف است که به دلیل طبیعت تکراری و شدید تلاش های حرکتی فشار قابل توجهی را روی سیستم های فیزیولوژیکی و بیومکانیکی وارد می کند. این فعالیت ها شامل دویدن سریع، تغییر جهت، شتاب گیری، کاهش سرعت و تماس بدنی هستند که منجر به استرس متابولیکی و آسیب میکروسکوپی در بافت های عضلانی-اسکلتی می شوند. این استرس ها واکنش های التهابی سیستمیک را از طریق آزادسازی سیتوکین هایی مثل TNF و IL-۶ فعال می کنند که نقش دوگانه ای در ترمیم بافتی و تنظیم سیستم ایمنی دارند. در حالی که التهاب حاد بخشی از فرآیند سازگاری و ریکاوری است، التهاب مزمن یا بیش از حد می تواند عملکرد ورزشی را کاهش دهد و خطر آسیب دیدگی را افزایش دهد. بنابراین، درک نحوه تاثیر تمرینات اختصاصی هاکی بر متغیرهای التهابی و شناسایی راهکارهای مناسب برای بهینه سازی این تعادل ضروری است. این بررسی با هدف جمع بندی شواهد موجود درباره تاثیر تمرینات بلندمدت هاکی بر بیومارکرهای التهابی و پیامدهای آن بر عملکرد ورزشی انجام شد. جمع بندی یافته ها جستجویی نظام مند در پایگاه های Google Scholar، PubMed و Scopus انجام شد که مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ را پوشش داد. اصطلاحات کلیدی شامل «هاکی»، «التهاب»، «بار تمرینی»، «سیتوکین ها» و «عملکرد» بودند. در نهایت ده مطالعه مرتبط بر اساس ارتباط موضوعی و اعتبار علمی انتخاب شدند. تحقیقات نشان داده اند که قرار گرفتن مداوم در برابر تمرینات شدید متوقف منجر به افزایش سطوح سرمی سیتوکین های پروالتهابی مانند TNF و IL-۶ می شود، به ویژه بعد از مسابقه یا جلسات تمرین سنگین. برای مثال، Allen و همکاران (۲۰۱۷) مشاهده کردند که در افراد غیرورزشکار، تمرینات با شدت بالا سطح TNFα را افزایش می دهد که نشان می دهد مکانیسم های مشابهی می تواند در ورزشکاران تحت بار تمرینی زیاد وجود داشته باشد. در مقابل مدل های برنامه ریزی شده با دوره بندی مناسب نشان داده اند که التهاب مزمن را کاهش می دهند و به بهبود عملکرد کمک می کنند. مجیکا و هالسون (۲۰۱۸) اهمیت یکپارچه سازی ابزارهای پایش رفاه و بار تمرینی در برنامه های دوره بندی را برای حفظ تعادل سیستم ایمنی و جلوگیری از فرازگشت برجسته کردند. این یافته توسط مکمیقن و همکاران (۲۰۲۰) تایید شد که بهبود در عملکرد دویدن و کاهش نشانه های التهاب سیستمیک را در بازیکنان حرفه ای هاکی زن گزارش کردند. علاوه بر این، تغذیه و مکمل ها به عنوان راهکارهای موثری برای مدیریت التهاب پیشنهاد شده اند. سارکار و همکاران (۲۰۲۱) نشان دادند که استفاده از مکمل های آنتی اکسیدانی در طول تمرینات با شدت بالا می تواند استرس اکسیداتیو و تولید سیتوکین ها را تعدیل کند.

کلیدواژه ها:

هاکی ، التهاب ، سیتوکینها ، بار تمرینی ، دوره بندی ، ریکاوری ، عملکرد ورزشی ، TNFα