مروری بر اثر تمرین استقامتی و مقاومتی بر سطوح سرمی فاکتور نوروتروفیک مشتق از سلول گلیال در موش نر ویستار آلزایمری

از مهم ترین رویدادهایی که با افزایش سن رخ می دهد اختلال در شکل گیری، حفظ و عملکرد حافظه و همچنین عملکرد شناختی است. بیماری آلزایمر (AD) به عنوان یک اختلال عصبی پیشرونده که با از دست دادن حافظه و مشکلات شناختی مشخص می گردد شناخته شده است. از عوامل مهم پاتولوژیک بیماری آلزایمر که در نهایت منجر به مرگ سلول های عصبی می شود می توان به پلاک های آمیلوئیدی بتا و درهم تنیدگی های تار عصبی اشاره کرد. فاکتور نوروتروفیک مشتق از سلول گلیال (GDNF) یک فاکتور رشد مهم برای توسعه، بقا و نگهداری نورون های دوپامینرژیک مغز میانی است. طبق تحقیقات کاهش سطوح GDNF در هیپوکامپ و مغز میانی افراد مبتلا به بیماری آلزایمر نشان داده شده است که می تواند باعث التهاب عصبی و مرگ نورون ها شود. مطالعات نشان داده اند که فعالیت بدنی می تواند منجر به کاهش بروز زوال عقل و آلزایمر گردد به طوری که از آن به عنوان یک مداخله احتمالی در سبک زندگی نام برده می شود. از طرفی انجام منظم فعالیت ورزشی افزایش سطوح GDNF در بیماران مبتلا به آلزایمر، پارکینسون و افراد سالم را به دنبال دارد. روش ها در این مطالعه از پایگاه های اطلاعاتی به ویژه PubMed, Google Scholar, SID.IR با کلیدواژه های Alzheimer, Resistance Training, GDNF, Endurance Training بدون محدودیت سال جست وجو انجام گرفت. یافته ها: مطالعات متعدد اثرات مفید ورزش بدنی را بر انعطاف پذیری سیناپسی نشان داده اند. نقش مهم ورزش در مقابله با پیشرفت اختلالات عصبی و کاهش خطر شروع بیماری های عصبی شناخته شده است. به نظر می رسد که این اثر محافظت کننده عصبی با کاهش تجمع آمیلوئید بتا، استرس اکسیداتیو و التهاب عصبی حاصل می شود. نتیجه گیری: نوروتروفین ها به دلیل توانایی آنها در توسعه، بقا، حفاظت از نورون ها و همچنین نوروژنز و انعطاف پذیری سیناپسی مورد توجه قرار گرفته اند. نوروتروفین ها قدرت اثرگذاری خود بر سلامت مغز و عملکرد حرکتی را از طریق یک عمل هم افزایی اعمال می کنند که می تواند با ورزش بدنی به حداکثر برسد.

کلیدواژه ها:

بیماری ، آلزایمر ، تمرین استقامتی ، تمرین مقاومتی ، فاکتور نوروتروفیک مشتق از سلول گلیال