اثرات آموزش مهارت های حل تعارض بر صمیمیت و رضایت زناشویی زوج های جوان

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IPCAE02_1240

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

هدف این پژوهش، بررسی اثرات آموزش مهارت های حل تعارض بر صمیمیت و رضایت زناشویی در زوج های جوان است. با توجه به اهمیت بنیان خانواده و نقش اساسی صمیمیت و رضایت زناشویی در استحکام آن، این پژوهش به دنبال یافتن راهکارهایی برای بهبود روابط زوجین از طریق آموزش مهارت های حل تعارض است. این مطالعه با بررسی تحقیقات و مطالعات پیشین، به تحلیل ابعاد مختلف مهارت های حل تعارض، شامل شناخت تعارض، ارتباط موثر، همدلی، مدیریت خشم و مذاکره، و همچنین صمیمیت زناشویی (شامل ابعاد عاطفی، فیزیکی، فکری و معنوی) و رضایت زناشویی می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که آموزش مهارت های حل تعارض می تواند به طور قابل توجهی بر افزایش صمیمیت و رضایت زوجین تاثیرگذار باشد، به ویژه در سال های اولیه زندگی مشترک که تعارضات بیشتری وجود دارد. از جمله راهکارهای پیشنهادی برای تقویت این مهارت ها می توان به شرکت در دوره های آموزشی تخصصی، دریافت مشاوره زناشویی، تمرین مهارت های ارتباطی موثر (مانند گوش دادن فعال و بیان صریح) و مدیریت استرس اشاره کرد. این پژوهش بر اهمیت آموزش مهارت های حل تعارض به عنوان یک ابزار کارآمد برای ارتقاء کیفیت زندگی زناشویی و کاهش تعارضات در زوج های جوان تاکید دارد و پیشنهاداتی را برای اقدامات آتی در این زمینه ارائه می دهد. در این راستا، تمرکز بر ایجاد الگوهای ارتباطی مثبت و حمایت از زوج ها برای یادگیری تکنیک های حل مسئله می تواند به بهبود روابط آن ها کمک کند. همچنین، آموزش زوج ها برای دستیابی به تفاهم، درک نیازهای یکدیگر، و ایجاد انعطاف پذیری رفتاری از جمله اهداف این برنامه ها است. هدف کلی این پژوهش، ارائه راهکارهایی عملی و کاربردی برای زوج های جوانی است که به دنبال دستیابی به یک زندگی زناشویی پایدار، رضایت بخش و سازنده هستند. یافته های این پژوهش می تواند مبنای طراحی برنامه های مشاوره ای و آموزشی در جهت تقویت مهارت های ارتباطی در زوج های جوان و افزایش کیفیت روابط خانوادگی در جامعه باشد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

پریسا فتحی

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران.