تدوین مدل ساختاری پیش بینی طرحواره های ناسازگار بر اساس شیوه های فرزندپروری با میانجی گری سبک های دلبستگی و راهبردهای مقابله ای

خانواده نخستین و مهم ترین محیط اجتماعی است که بر سلامت روان و رشد و تحول عاطفی افراد موثر است. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری پیش بینی طرحواره های ناسازگار بر اساس شیوه های فرزندپروری با میانجی گری سبک های دلبستگی و راهبردهای مقابله ای انجام گرفت. روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بوده جامعه مورد مطالعه آن کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند، که از میان آنها ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه طرحواره یانگ، سبک های فرزندپروری بامریند، راهبردهای مقابله ای اندلر و پارکر و سبک های دلبستگی هازن و شیور استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری در نرم افزار spss ۲۱ و نرم افزار pls استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که سبک فرزندپروری استبدادی و آزادانه با واسطه گری دلبستگی ناایمن و راهبردهای مقابله ای هیجان مدار و اجتنابی با طرحواره های ناسازگار اولیه رابطه مثبت دارند، اما با سبک فرزندپروری مقتدرانه با واسطه گری دلبستگی ایمن و راهبرد مقابله ی مسئله مدار رابطه منفی با طرحواره ناسازگار دارد اثر غیرمستقیم کلی در هر یک از سبک ها آزادانه، مقتدرانه و استبدادی، به ترتیب ۰.۱۷۰، -۰.۳۵۷ و ۰.۱۵۶ شد.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار ، فرزندپروری ، سبک های دلبستگی